Even weer terug in Nederland

Wat jaren terug heb ik een interview gehoord, waarin iemand die al jaren uit Nederland weg was, uitlegde dat hij in Nederland niet spiritueel kan zijn of creatief kan denken. Door de drukte, moest hij zo alert zijn, dat het niet
mogelijk was om naar binnen te kijken. En zowel spiritualiteit en creativiteit komen nu eenmaal van binnen uit. Ik herkende dat.

Nu, na twee jaar wachten, konden we eindelijk onze dierbaren in Nederland weer zien. We hebben een heel gezellige en waardevolle tijd gehad in Nederland. Gelukkig staan binnen de familie alle neuzen dezelfde kant op als het om corona en vaccinatie gaat. En dat is in een dergelijk grote familie toch wel erg prettig en niet vanzelfsprekend. De verdeeldheid, onverdraagzaamheid en verharding in Nederland zie ik met lede ogen aan.

Maar toch heb ik een verandering in Nederland gezien, waar niemand het over heeft, en waar niemand zich bewust van lijkt te zijn. Misschien moet je wel twee jaar niet in het land zijn geweest om het te kunnen zien: Het wegverkeer in Nederland is heel veel rustiger geworden. Niet dat het zo veel stiller is op de weg, maar er wordt veel gedisciplineerder gereden. Dat vond ik een verademing, zeker omdat ik nu extra lang niet rechts gereden heb in de drukte van het Nederlandse verkeer.

Hoewel het rustiger op straat was in Nederland, ben ik er niet verder aan schrijven toegekomen. We hadden te veel bij te praten met iedereen. Ik heb voor we vertrokken wel een voortvarende start gemaakt met wat eerst een bundel verhalen moest worden. Ik heb nu vele verhalen in een verhaal; en ik weet waar ik met het verhaal naar toe wil. Dat moet dus wel gaan lukken. Ik heb er in ieder geval alle vertrouwen in. Zeker met de verkeersdrukte hier.


Twitter Facebook LinkedIn Volgen


Even weer terug in Nederland

Het is weer voorbij die mooie zomer

Smeltweer

Schrijfkriebels

Tweesprong?

Voor de vrede